„Polityk […] powinien umieć jedną rzecz: umieć przegrywać” – Roman Graczyk „Od uwikłania do autentyczności. Biografia polityczna Tadeusza Mazowieckiego”

mazowiecki - okladkaPostaci Tadeusza Mazowieckiego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Odegrał on bardzo ważną rolę w historii naszego kraju – człowieka, który działał w czasie trudnym, nie raz przerażającym. Mimo wszystko, nie poddawał się i działał zgodnie z własnym sumieniem. Gorąco zachęcam wszystkich do zapoznania się z doskonale napisaną przez Romana Graczyka (dziennikarza, publicystę i pracownika IPN) biografią tej jakże ważnej osoby. W 10 rozdziałach swojej książki przedstawił trudną, często wyboistą drogę polityczną pierwszego premiera III RP.

Roman Graczyk swoją opowieść rozpoczyna od wprowadzenia pt. „Moje przygody z Mazowieckim”. Autor już we wstępie szczegółowo opisuje, jak kształtował się jego stosunek do tej jakże wielkiej osobistości. Pokazuje, że nie będzie to tekst uciekający od trudnych, niewygodnych momentów z życia Mazowieckiego. I w takim tonie napisana jest cała książka.

Biografię rozpoczyna krótkie przedstawieniem młodości Mazowieckiego. Następnie poznajemy jego pierwsze doświadczenia polityczne, czasy działalności w PAX oraz poparcia komunizmu. Kolejne etapy to działalność w „Więzi”, aż do bycia posłem w sejmie PRL i działalności w kole poselskim „Znak”. Ten okres politycznego życia Mazowieckiego idealnie podsumowują słowa Romana Graczyka:

„Tadeusz Mazowiecki nie był jedynym, który szczerze próbował się z nim układać, ale na koniec musiał skonstatować niemożność. Dlaczego ta niemożność była nieuchronna? Próbując odpowiedzieć na to pytanie, zauważmy, że już w punkcie wyjścia zakładała ona pewnego rodzaju przypudrowanie rzeczywistości. Bodaj wszyscy, którzy próbowali iść tą drogą, przyjęli ryzykowne założenie, że komunizm jest – mimo wszelkich różnic- taki jak inne cywilizowane ustroje. Ale na końcu orzekli to samo: nie jest.”

R. Graczyk „Od uwikłania do autentyczności. Biografia polityczna Tadeusza Mazowieckiego”

W kolejnych rozdziałach poznajemy początki działalności Mazowieckiego jako opozycjonisty, czas początków „Solidarności”, internowania, poprzez odbudowę „Solidarności”, trudny czas strajków, lecz także przygotowań i negocjacji okrągłego stołu, aż dochodzimy do historycznych wyborów parlamentarnych z 4. czerwca 1989 roku, które wstrząsnęły wschodnią częścią Europy i pełnienia przez Mazowieckiego funkcji premiera polskiego rządu. Poznajemy też kulisy przygotowań do wyborów prezydenckich w 1990 roku, przegranych dla Mazowieckiego. Na koniec poznajemy najważniejsze osiągnięcia polityczne Mazowieckiego, aż po funkcję doradcy prezydenta RP Bronisława Komorowskiego, którą piastował do śmierci 28 października 2013 roku.

Biografię, mimo iż polityczną, czyta się znakomicie, choć zdarzają się momenty trudne. Jest napisana znakomitą polszczyzną i skłania do dyskusji z jej autorem oraz samym bohaterem biografii. Nie raz nie zgadzałam się z opiniami, decyzjami, ocenami, ale w końcu rzeczywistość nie jest czarno – biała i często bardziej skomplikowana niż nam się wydaje. Roman Graczyk nie boi się opisywać wydarzeń, które często zostają z premedytacją przemilczane przez miłośników Mazowieckiego. Stara się jak najlepiej pokazać, co ukształtowało Mazowieckiego jako polityka, choć prawda nie zawsze wydaje się być przyjemna. Bardzo ważnym, oprócz samej postaci Mazowieckiego, jest tło wszystkich wydarzeń, przytaczane słowa jego współpracowników, nakreślenie nastrojów politycznych panujących w danym okresie. To ono pozwala nam o wiele lepiej zrozumieć motywy postępowania i decyzji Mazowieckiego. Dodatkowym atutem książki są wspaniałe fotografie obrazujące ważne wydarzenia z życia osobistego i politycznego Tadeusza Mazowieckiego. Warto sięgnąć po tak doskonałą lekcję żywej, podanej bez przekłamania historii.

Najlepszym podsumowaniem politycznego życia Mazowieckiego wydają się być przytoczone przez Ludwikę Wujec słowa wypowiedziane przez niego samego:

„Jakieś 5 lat temu Mazowiecki był gościem Przystanku Woodstock i tam ktoś z młodych go zapytał: dlaczego po przegranej z Wałęsą Pan się obraził i zabrał manatki. On na to odpowiedział: Nie obraziłem się. Uważałem, że w tej sytuacji musze pokazać, jak powinien się zachować polityk. Pokazać, że skoro rywalizacja była serio, to ten, który przegrał, musi odejść. A potem na pytanie, czy warto się zajmować polityką, odpowiada: Polityka jest bardzo ciekawa. Jest naturalne, że polityk dąży do władzy, ale powinien umieć jedną rzecz: umieć przegrywać.”

Słowa Ludwiki Wujec, R. Graczyk „Od uwikłania do autentyczności. Biografia polityczna Tadeusza Mazowieckiego”

logo-zysk

Za egzemplarz recenzencki dziękujemy wydawnictwu ZYSK – aktualnie trwa promocja na książkę „Od uwikłania do autentyczności. Biografia polityczna Tadeusza Mazowieckiego” – gorąco zachęcamy!