Nagradzana książka Laury Ruby „Zapadła dziura Bone Gap”

„Zapadła dziura Bone Gap” Laury Ruby, to książka, w której każdy chce uciec z małej mieściny i nikt nie jest zdziwiony, że piękna dziewczyna, która pojawiła się nagle, równie nagle zniknęła. Nikt, z wyjątkiem Finna. Jak lubicie książki z przesłaniem, ten tytuł może być jednym z tych, który na długo zapamiętacie. To przykład realizmu magicznego w świetnej oprawie.

Czytając można zauważyć, że wyraźnie zarysowane jest małomiasteczkowe życie, od którego młodzież chce uciec jak najdalej. Główni bohaterowie to nastolatki, osoby młode, których dotyczą problemy dorastania. To jest jedna część historii. Drugi trzon książki stanowi historia Róży, dziewczyny, która odeszła. Łącząc oba wątki ze sobą, otrzymujemy pełną emocji i barwną opowieść, w której chcemy się zanurzyć.

Główni bohaterowie

Finn od zawsze był uważany za nieco dziwnego. Prostoduszny, lekko zacofany, mieszkający ze starszym bratem. Pewnego dnia w stodole pojawia się zmaltretowana dziewczyna – Róża. Dziewczyna wprowadza się do braci i zdaje się, że czuje się u nich dobrze. Kiedy Finn widzi, że Róża nagle, bez pożegnania wsiada do samochodu z obcym dla niego mężczyzną, wie, że to nie jest normalne. Problem w tym, że nikt mu nie wierzy. Przecież z Bone Gap chce odejść każdy…

Róża… Róża jest wyjątkowo piękną dziewczyną. I to jest dla niej zgubne. Wyjeżdża z polskiej wsi na wymianę studencką za granicę, gdzie także uroda staje się piętnem. Kiedy ją poznajemy jest zakładniczką mężczyzny, który chce ją zmusić do małżeństwa. Dopiero wraz z postępem fabuły odkrywa przed nami tajemnic. Finn postanawia odnaleźć Różę, ale nie ma osoby, która wierzyłaby w powodzenie jego starań. Tymczasem Róża marzy o tym, by ktoś ją uwolnił.

Prestiżowe nagrody dla Laury Ruby

Książka jest napisana lekkim językiem, przez co czyta się ją lekko, a jednocześnie jest mocna w odbiorze. Poruszane są empatia, nastawienie do inności. Są pierwsze uczucia i związane z tym dylematy. Bohaterowie są bardzo wyraźnie zarysowani, dlatego powieść jest bardzo kolorowa. Autorka dzięki książce „Zapadła dziura Bone Gap” została finalistką National Book Award i dostała nagrodę Michaela L. Printza, co potwierdza, że moje pozytywne odczucia na temat tej pozycji nie są odosobnione.

„Poniewczasie zrozumieli, że nie bez powodu Finn miał zawsze taką nieprzytomną minę, był jakiś dziwny i pojawiał się nie wiadomo skąd. Że nie bez powodu nigdy nie patrzył ludziom w oczy.

Wtedy jednak było już za późno. Dziewczyna, którą kochali nad wszystko – i o której wiedzieli najmniej – już przepadła”.


Za książkę do recenzji dziękujemy: